Na terenie Namibii od 14 marca przebywała już grupa przygotowawcza i od 9 marca grupa oficerów służących w Kwaterze Głównej UNTAG. Do końca kwietnia dołączyła do nich reszta żołnierzy kontyngentu.
Działania kontyngentu odbywały się w ciężkich warunkach - ogromne przestrzenie oraz zniszczone drogi utrudniały zadanie kompanii transportowej, natomiast pracy Centralnej Składnicy Zaopatrzenia z początku towarzyszył chaos organizacyjny, zażegnany za pomocą nowoczesnej techniki (np. komputerowy system ewidencji materiałowej), nieznanej nawet w ówczesnej Polsce. Polski batalion (z wyjątkiem CSZ w Windhuk) operował z byłej południowoafrykańskiej bazy w Grootfontein. Do zadań Polskiej Wojskowej Jednostki Logistycznej należały: transport ludzi, materiałów budowlanych, sprzętu i żywności do obozu oraz na pozycje sił pokojowych, zabezpieczenie funkcjonowania obozów i pojazdów wojsk wielonarodowych, kierowanie Centralną Składnicą Zaopatrzenia.