w swojej mowie zaatakował generałów, wysuwających groźby pod adresem Chorwatów. W 1992 uzyskał mandat deputowanego do parlamentu chorwackiego. Związany z Chorwacką Partią Socjalliberalną (HSLS), należał do aktywnych parlamentarnych krytyków systemu politycznego, stworzonego przez Franja Tuđmana. W 1996 stanął na czele HSLS, rok później wystartował w wyborach prezydenckich. W trakcie kampanii wyborczej na mityngu w Puli został zraniony przez oficera armii chorwackiej. W wyborach zajął trzecie (ostatnie) miejsce z wynikiem 17,6% głosów. Porażka spowodowała rozłam w HSLS, a Vlado Gotovac utworzył nowe ugrupowanie – Partię Liberalną, którą kierował do 2000. Zmarł w Rzymie w wyniku zapalenia wątroby.
Tomy poetyckie 1956: Pjesme oduvijek 1961: Jeka 1965: Osjećanje mjesta 1966: Princip djela 1968: Približavanje 1970: Sporne sandale 1971: Sadržaj vjetra 1989: Zabranjena vječnost 1989: Moj slučaj 1990: Isto 1991: Crna kazaljka
Odznaczenia Wielki Order Króla Dymitra Zwonimira (2000, pośmiertnie)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorwaccy dziennikarze Kategoria:Chorwaccy filozofowie XX wieku Kategoria:Chorwaccy krytycy literaccy Kategoria:Chorwaccy poeci Kategoria:Deputowani do Zgromadzenia Chorwackiego Kategoria:Odznaczeni Wielkim Orderem Króla Dmitara Zvonimira Kategoria:Politycy Chorwackiej Partii Socjalliberalnej Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Ludzie urodzeni w Imotskim