Za prawowitego papieża uznały go Francja, Anglia, Czechy, Portugalia, niektóre księstwa Świętego Cesarstwa Rzymskiego oraz część leżących na północy włoskich miast-państw, w tym Florencja oraz Wenecja; rezydujący w Awinionie antypapież Benedykt XIII miał z kolei poparcie Królestw Aragonii, Kastylii oraz Szkocji, a Grzegorz XII Władysława andegaweńskiego, Karola I Malatesty, Polski, książąt bawarskich, Ludwika III Wittelsbacha oraz części pozostałych księstw wchodzących w skład RzeszyLightbown, 1980, s. 4–5.. thumb|upright|Papież Marcin V, wybrany na Soborze w Konstancji, który zdetronizował Jana XXIII Gdy Władysław Andegaweński zdobył Rzym w 1413, Jan XXIII musiał ratować się ucieczką do Florencji. W 1414 Zygmunt Luksemburski zmusił go do zwołania soboru w Konstancji, z którego Cossa zbiegł w 1415, aby uniknąć grożącego mu procesu. Jego przewidywania, że bez niego odbywający się pod patronatem popierającego go Fryderyka IV Habsburga sobór nie będzie w stanie kontynuować obrad, okazały się błędne. Gdy Cossa próbował przedrzeć się na tereny pod panowaniem Jana II, księcia Burgundii, Fryderyk IV wydał go na łaskę Zygmunta Luksemburskiego oraz soboru, co doprowadziło do uwięzienia antypapieża przez Ludwika III WittelsbachaLightbown, 1980, s.