Po 1903 i przybyciu z Wołynia kolejnej grupy przesiedleńców (ich ziemię państwo zamieniło w teren wojskowy) liczba prawosławnych w Giejsiszkach jeszcze wzrosła.
Cerkiew nie ucierpiała w czasie obu wojen światowych. W 1946 została zarejestrowana przez władze radzieckie jako czynna świątynia prawosławna. Jednak w latach 70. i 80. XX wieku nabożeństwa odbywały się w niej nieregularnie, a obiekt niszczał. Dopiero w latach 90. cerkiew została wyremontowana, wzniesiono wtedy nową kopułę nad nawą.
Architektura Cerkiew jest wzniesiona na planie kwadratu z wysuniętymi przed główną bryłę trzema przedsionkami z wejściami do obiektu. Nad głównymi drzwiami znajduje się mozaika z wizerunkiem Chrystusa. W tondach na każdej z czterech ścian budynku znajdują się wizerunki czterech ewangelistów, obecnie trudno czytelne z braku konserwacji. Całość wieńczy kopuła ze złoconym krzyżem. Funkcję dzwonnicy cerkwi pełni brama wjazdowa na jej teren, konstrukcji słupowo-ramowej, również zakończona krzyżem. We wnętrzu świątyni znajduje się jednorzędowy ikonostas oraz dziewiętnastowieczna kopia Ikony Matki Bożej „Znak”. Sufit budynku malowany jest na niebiesko, w złote gwiazdy.
Bibliografia G. Szlewis, Православные храмы Литвы, Свято-Духов Монастыр, Vilnius 2006,
Kategoria:Cerkwie eparchii wileńskiej i litewskiej Kategoria:Cerkwie w okręgu wileńskim Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Jerzego Cerkiew