Nie należał do żadnego ze związków literackich; wielokrotnie mówił w wywiadach, że „pisze dla przyjemności”. Napisał w ten sposób pięć powieści i kilkadziesiąt opowiadań; był autorem eseju i tomu opowiadań filozoficznych („Książę czasu”), scenariusza filmowego, utworów dramatycznych (nie wystawionych), reportaży i polemik prasowych.
W 1982 roku jego książka „Oficer” została uhonorowana Nagrodą im. Stanisława Piętaka.
W 1983 roku pisarz otrzymał Medal Młodej Sztuki, przyznany przez Głos Wielkopolski i Zarząd Woj. ZSMP w Poznaniu, a w 1985 roku Nagrodę Artystyczną Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego.
Ostatnie lata życia Tadeusza Siejaka to walka z wyniszczającą jego organizm chorobą nerek (6 lat dializ) i starania, by ukończyć „dzieło życia”, jak nazywał powieść „Tam, dołem płynie rzeka”.
W 1999 powstał w Chodzieży Klub Literacki im. Tadeusza Siejaka, wydana została książka pod red. K. Polarka „Próby ... o prozie Tadeusza Siejaka”;