mały|Grób Antoniego Lebiedzia na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Antoni Lebiedź (ur. 1911 w Nowym Berezowie, zm. 7 grudnia 1977 w Gdańsku) – polski działacz polityczny, poseł na Sejm PRL II kadencji (1957–1961).
Życiorys Pochodził z Podlasia. W latach 1915–1922 przebywał wraz z rodziną w Rosji (zob. bieżeństwo). Po powrocie do kraju zdał egzamin maturalny w Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Bielsku Podlaskim, po czym służył w Zawodowej Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej oraz Drugim Batalionie Strzelców w Tczewie. Planował karierę wojskową, jednak uniemożliwiono mu złożenie egzaminów w Wyższej Szkole Wojskowej z powodu domniemanych związków z Komunistyczną Partią Polski i Komunistyczną Partią Zachodniej Białorusi. Wziął udział w wojnie obronnej Polski (w Tczewie)Kazimierz Ickiewicz, Krzysztof Zieliński, Wojsko Polskie w Tczewie w latach 1930–2005. Szkice historyczne, kaszubi.pl [dostęp: 1 maja 2011], w okolicy Bydgoszczy dostał się do niewoli niemieckiej, w której pozostał do 1945. W marcu 1945 podjął pracę w tworzącym się urzędzie powiatowym w Tczewie jako kierownik Wydziału Aprowizacji i Handlu. Był również kierownikiem oddziałów „Społem” w Tczewie i Kartuzach. W tym samym roku wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego, zasiadał w jego Komitecie Miejskim i Powiatowym.