Ogłosił kilka artykułów: w księdze pamiątkowej Zakład św. Boromeusza w Chojnicach 1885–1935 (Chojnice 1936) pisał o siostrach franciszkankach, w "Zaborach" o wieloletnim proboszczu chojnickim i historyku sztuki pomorskiej Bolesławie Makowskim (Pamięci Wielkiego Kapłana Ks. Bolesława Makowskiego, 1935, nr 5), w "Miesięczniku Diecezji Chełmińskiej" o histerii (O zjawiskach histerii i jej leczeniu, tom X, 1938, nr 11/12).
5 września 1939 został aresztowany przez gestapo. Był więziony w Tannenbergu (Grunwaldzie) i Prabutach; po zwolnieniu 5 października tegoż roku powrócił do pracy duszpasterskiej w Nowym Mieście Lubawskim, ale już 15 listopada ponownie go aresztowano. Więziony kolejno w Nowym Mieście, Brodnicy, Rypinie, Oborach i Grudziądzu, 20 lutego 1940 trafił do Stutthofu (przebywał w podobozie Grenzdorf). 10 kwietnia 1940 przeniesiony został do Sachsenhausen-Oranienburg, 14 września tegoż roku − do Dachau. Otrzymał numer obozowy 22588. Zginął w obozie 16 sierpnia 1942. Wiadomość o jego śmierci ogłosił z ambony ówczesny zwierzchnik parafii nowomiejskiej (komisarz biskupi) ks. Jan Manthey, nakazując uroczyste bicie dzwonów kościelnych, co spotkało się z ostrą reakcją gestapo.
Ks.