Jednak meldunek nie powoduje nabycia jakichkolwiek praw do lokalu.
Pomimo tego, że zameldowanie teoretycznie służy wyłącznie celom ewidencyjnym, czynność ta obwarowana jest licznymi warunkami do spełnienia. Zameldować się można tylko w takim lokalu, do którego posiada się tytuł prawny (np. własność, dzierżawa, najem). W przeciwnym wypadku osoba meldująca się potrzebuje pisemnej zgody od osoby, która taki tytuł posiada, a niekiedy musi się razem z nią stawić osobiście w urzędzie gminy. W praktyce urzędy odmawiają zameldowania na pobyt stały na podstawie umowy najmu zawartej na czas oznaczony. W takim przypadku możliwe jest zameldowanie na pobyt czasowy lub na pobyt stały, ale za zgodą właściciela (wynajmującego) lokal.
Meldunek przestał odgrywać jakąkolwiek rolę przy opodatkowaniu podatkiem od dochodu osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Podatnik może złożyć w urzędzie skarbowym formularz ZAP-3, w którym podaje swój (faktyczny) adres zamieszkania. To w oparciu o ten adres ustala się właściwość miejscową urzędu skarbowego oraz gminę, do której trafi część odprowadzonego podatku. Z tego powodu wiele miast prowadzi kampanie promocyjne nakłaniające faktycznych mieszkańców do zgłaszania swoich adresów w urzędzie skarbowym choćby nawet byli zameldowani gdzie indziej.