Cechy utworu Topola jest jedną z ballad napisanych przez Szewczenkę we wczesnej fazie twórczości, gdy autor pozostawał pod silnym wpływem romantyzmu polskiego i rosyjskiego. Podobnie jak powstałe w tym samym okresie Urzeczona i Topielica, Topola stanowi zestawienie stałych elementów gatunkowych ballady z cechami charakterystycznymi dla ludowej tradycji ukraińskiej. Typowo romantyczne fragmenty - wątek miłosny, działanie sił nadprzyrodzonych i czarów - zostają w utworze połączone z opisem typowego dla rodzinnych stron Szewczenki stepowego krajobrazu. Podobnie jak w innych młodzieńczych wierszach poety, otwierający balladę opis krajobrazu kreuje całą atmosferę dzieła. Z kolei motyw przemiany rozpaczającej dziewczyny w drzewo był znany Szewczence prawdopodobnie z poezji rosyjskiej; Topola jest kolejnym w twórczości tego autora utworem poświęconym losom młodej kobiety pozostawionej przez ukochanego i ponoszącej z tego powodu śmierć.
Topola była tłumaczona na język polski przez Władysława Syrokomlę, Antoniego Gorzałczyńskiego, Stanisława Grudzińskiego oraz Bohdana Łepkiego.
Bibliografia
M. Jakóbiec, Wstęp [w:] T. Szewczenko, Wybór poezji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1974 L. Novitchenko, Taras Chevtchenko, Unesco, Paris 1982,
Kategoria:Twórczość Tarasa Szewczenki Kategoria:Utwory literackie z 1840 Kategoria:Ukraińskie utwory poetyckie