przez Étienne Louisa Malusa skłoniły Younga do wysunięcia tezy, iż światło jest falą, co było sprzeczne z ówczesnymi poglądami dotyczącymi natury światła rozpropagowanymi przez Isaaca Newtona.

W 1819 roku François Arago i Augustin Jean Fresnel wykazali doświadczalnie, że promienie światła spolaryzowane w płaszczyznach prostopadłych do siebie nie interferują ze sobą, Był to dowód poprzeczności fal światła. Gdy w 1861 roku James Clerk Maxwell opublikował swoje słynne równania, okazało się, iż dopuszczają one możliwość rozchodzenia się poprzecznych fal elektromagnetycznych z taką prędkością, jak wyznaczona wcześniej niezależnie m.in. przez Armanda Fizeau i Leona Foucaulta prędkość światła, tzn. ok. 3x108 m/s. Nasunął mu się więc wniosek, iż światło jest taką właśnie falą.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Szymon Charzyński, Interferencja i polaryzacja światła – opis genezy teorii falowej

Kategoria:Mechanika kwantowa Kategoria:Optyka