Osady eupelagiczne – osady pokrywające dna głębokich basenów oceanicznych. Cechuje je niewielka ilość materiału terygenicznego, który jest ograniczony do najdrobniejszych zawiesin.
Wśród współczesnych osadów eupelagicznych wyróżnia się: muły globigerynowe muły pteropodowe muły radiolariowe muły okrzemkowe iły głębinowe czerwone
Muł globigerynowy zawiera co najmniej 30% węglanu wapnia, a głównym jego składnikiem są pelagiczne wapienne otwornice z rodzaju Globigerina. Najwięcej otwornic pelagicznych jest w wodach ciepłych; liczebność i wielkość osobników zmniejsza się ku biegunom. Muł globigerynowy tworzy się głównie wskutek opadania na dno wapiennego planktonu. Ilość węglanu wapnia wynosi przeciętnie w mule 60%.
Muł pteropodowy to muł powstały z pancerzyków ślimaków planktonicznych rodzaju Pteropoda. Składem może przypominać muł globigerynowy. Występuje wyłącznie w Atlantyku.
Muł radiolariowy jest to muł barwy czerwonej lub brunatnej;