Pochodzenie Banzai jest uważany za jedną z metod ataku samobójczego w obliczu zagrożenia dostaniem się do niewoli, nawiązującą do rytuału seppuku. Wraz z restauracją Meiji i wojnami z dynastią Qing i Rosją, militarystyczny rząd Japonii przyjął zbiór zasad etycznych bushidō, aby uzależnić ludność kraju od ideologicznego posłuszeństwa cesarzowi. Będąc pod wrażeniem tego, jak samurajów szkolono do popełnienia samobójstwa, gdy miało ich spotkać wielkie upokorzenie, rząd wpoił żołnierzom, że poddanie się wrogowi jest większym upokorzeniem niż śmierć. Samobójstwo Takamoriego Saigō, przywódcy samurajów podczas restauracji Meiji, również zainspirowało naród do idealizacji śmierci w bitwie oraz do uznania samobójstwa za honorową akcję ostateczną.
Podczas oblężenia Port Artur w czasie wojny rosyjsko-japońskiej, Japończycy przeprowadzali atak banzai na rosyjską artylerię i karabiny maszynowe, co kończyło się masakrą. Ponieważ wojska japońskie poniosły ogromne straty, w jednym z opisów padło stwierdzenie, że „gruba, nieprzerwana masa trupów pokryła zimną ziemię jak kołdra”.