Naukowiec zasugerował też, że Iguanodon miał giętki język, którego mógł używać do zbierania pożywienia jak żyrafa. Bardziej kompletne pozostałości udowodniły, że był to błąd. Dla przykładu kość gnykowa wspierająca język cechowała się ciężką budową, co wskazuje na dobrze umięśniony, a nie giętki język służący do przemieszczania pokarmu w jamie ustnej. Pomysł z żyrafą również został przyjęty w sposób nieuzasadniony z uwagi na złamanie żuchwy.

Zęby iguanodona, jak wskazuje jego nazwa, przypominają zęby iguany, czyli legwana, tylko są większe. W przeciwieństwie do kaczodziobych o kolumnach zębów zastępujących zużyte, Iguanodon dysponował tylko jednym zapasowym zębem na każdej pozycji. Szczęka utrzymywała po każdej stronie 29 zębów, żaden ząb nie łączył się z kością przedszczękową. Żuchwa liczyła po 25 zębów. Liczby te różnią się od siebie, ponieważ zęby żuchwy są szersze niż szczęki. Rzędy zębów leżą daleko od zewnętrznych części szczęki i żuchwy. Z tego powodu i ze względu na inne szczegóły anatomiczne sądzi się, że jak większość innych ptasiomiednicznych, Iguanodon miał struktury przypominające policzki, mięśniowe lub nie, w których przetrzymywał pożywienieFastovsky, D.E., and Smith, J.B.