Skoro nie ma dziewczyny, dobra i Aldonza).
Interpretacje Postać Dulcynei była interpretowana rozmaicie. Według Miguela de Unamuno to ukryta i długo wstrzymywana miłość do niej stała się przyczyną rycerskiej manii bohatera. Teza ta nie zgadza się jednak ze słowami samego bohatera, który swoje uczucie określa jako wymyślone. Marthe Robert natomiast uważał, że Dulcynea stanowiła jedynie pretekst, dzięki któremu Don Kichot mógł uciekać od kobiet realnych, które nie mogły sprostać jego uczuciu do idealnej kobiecości. Według Hansa-Jörga Neuschäfera Dulcynea jest nie tylko ukochaną bohatera, ale też uosobieniem dobrej, opiekuńczej wróżki. August Rüegg przypisuje jej z kolei rolę postulatu, pragnienia, żeby wypełniała rolę taką, jaką damy serca wypełniają zazwyczaj w romansach rycerskich. Według Leo Löwenthala Dulcynea jest natomiast uosobieniem twórczości.
Zobacz też (571) Dulcinea
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Postacie z Don Kichota