Współpracował również z Akademią Sztuk Pięknych w Warszawie (1954–1956) i Katolickim Uniwersytetem Lubelskim (1972–1974).
W 1969 roku uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim stopień doktora, tematem rozprawy doktorskiej były Centralne kaplice grobowe w Małopolsce 1520–1630, a promotorem Stanisław Lorentz. Od 1977 roku pracował na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie w latach 1981–1987 kierował Zakładem Historii Sztuki. W 1987 roku przeszedł na emeryturę. W 1993 roku uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych. Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności.
W latach 1954–1996 był redaktorem naczelnym Katalogu zabytków sztuki w Polsce. W 1979 roku otrzymał Nagrodę Prezesa Rady Ministrów z dziedziny muzealnictwa i ochrony zabytków I stopnia (zespołową) za opracowanie katalogu zabytków sztuki
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 155b-2-8).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy