Dalszy ciąg jest podobny – Narcyz zakochuje się we własnym obliczu widzianym w zwierciadle wody, co sprowadza na niego śmierć. Jego krew przesiąkła ziemię, z której wyrósł kwiat noszący imię młodzieńca. Opowieść ta ma związek z kultem miłości w Tespiach.
Jeszcze inna wersja podaje, jakoby Narcyz pochodził z eubejskiej Eretrii, a zabić go miał Epops lub Epo. Kwiat noszący jego imię – narcyz biały z czerwonym znamieniem (Narcissus poeticus), miał powstać z krwi zamordowanego. Istnieją też domniemania, że kwiatem tym, poświęconym HadesowiMała encyklopedia kultury antycznej A–Z (red. Zdzisław Piszczek). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 506, ., był irys lub liliaDavid Sacks: Encyklopedia świata starożytnych Greków. Warszawa: Książka i Wiedza, 2001, s. 271, .. Wiadomo, że w starożytności z kwiatów narcyza sporządzano balsam na dolegliwości uszu, a także maść na rany będące skutkiem odmrożeniaKrystyna Kreyser: Śladami mitów starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: LSW, 1992, s. 82, ..