Cerkiew działała po zarejestrowaniu w 1948 przez cały okres przynależności obszaru Litwy do ZSRR. Po rozpadzie Związku Radzieckiego została gruntownie odremontowana.
Architektura Cerkiew jest wzniesiona w tradycyjnym stylu ruskim. Wejście do obiektu prowadzi przez przedsionek. Trójkondygnacyjna, zakończona niewielką kopułką dzwonnica jest połączona z główną bryłą łącznikiem. Ponad nawą główną wznosi się złocona cebulasta kopuła na okrągłym bębnie z rzędem półkolistych okien. Podobne otwory okienne, otoczone ozdobnymi obramowaniami z motywami kolumn, znajdują się na dwóch najwyższych piętrach dzwonnicy. Poniżej poziomu dachu cały budynek otacza fryz. Ponad wejściem do obiektu znajduje się płaskorzeźba z krzyżem.
We wnętrzu cerkwi zachował się dziewiętnastowieczny dwurzędowy ikonostas oraz kilka innych ikon w zabytkowych kiotach wykonanych w stylu staroruskim.
Bibliografia G. Szlewis, Православные храмы Литвы, Свято-Духов Монастыр, Vilnius 2006,
Kategoria:Cerkwie eparchii wileńskiej i litewskiej Kategoria:Cerkwie w okręgu wileńskim Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny Cerkiew, Zaśnięcia