Możliwe, że dzięki temu bodźcowi Runge zdążył ukończyć swoje prace jeszcze w 1819, o rok lub dwa wyprzedzając swoich konkurentów: Pierre’a-Jeana Robiqueta, Pierre’a Pelletiera z Josephem Caventou oraz Friedricha Sertürnera.
Osiągnięcia Jego dorobek obejmuje prace z zakresu chemii puryn, wyizolowanie kilku znaczących substancji z surowców roślinnych: kofeiny, chininy, purpuryny i atropiny, a ze smoły węglowej – choliny, pirolu, fenolu, aniliny oraz auryny (kwasu rozolowego), nie był jednak zainteresowany dalszymi badaniami nad właściwościami otrzymanych związków. Wydzielony fenol został przez Rungego nazwany kwasem karbolowym i błędnie opisany jako ciecz będąca kwasem, ponieważ nie wydzielił on czystego związku. Oczyszczenia, krystalizacji, opisu właściwości i budowy fenolu dokonał Auguste Laurent. Runge był jednym z pionierów techniki chromatografii bibułowej, o której napisał dwie książki, obie wydane w 1850. Rozwinął także metodę uzyskiwania cukru z buraków cukrowych.
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Jenie Kategoria:Niemieccy chemicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Śląskiego Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu Kategoria:Urodzeni w 1794 Kategoria:Zmarli w 1867