mały|Koło tętnicze mózgu. Parzysta tętnica błędnika (nieoznaczona na rysunku) odchodzi od tętnicy podstawnej, tuż nad tętnicą przednią dolną móżdżku. Tętnica błędnika, tętnica błędnikowa (), dawniej tętnica słuchowa wewnętrzna () – w anatomii człowieka parzysta gałąź tętnicy dolnej przedniej móżdżku lub tętnicy podstawnej. Jest główną tętnicą ucha wewnętrznego.
Przebieg Tętnica błędnika jest naczyniem parzystym, cienkim, odchodzącym zwykle od tętnicy dolnej przedniej móżdżku lub od tętnicy podstawnej. Biegnie bocznie razem z nerwem przedsionkowo-ślimakowym i wstępuje do przewodu słuchowego wewnętrznego, gdzie dzieli się na gałęzie zaopatrujące ucho wewnętrzne oraz początkowy odcinek nerwu twarzowego (do jego wejścia do kanału nerwu twarzowego).
Gałęzie Tętnica błędnika w trakcie przebiegu przez przewód słuchowy wewnętrzny oddaje (w kolejności odejścia): Tętnicę przedsionkową () – unaczyniającą narząd przedsionkowy (woreczek, łagiewkę, przewód półkolisty przedni i boczny oraz ich bańki). Gałęzie końcowe: Tętnicę przedsionkowo-ślimakową () – dzielącą się na gałąź przedsionkową (), unaczyniającą część tylną woreczka i łagiewki oraz przewód półkolisty tylny i jego bańkę oraz gałąź ślimakową (), unaczyniającą część podstawnego zakrętu ślimaka.