thumb|242px|right|Schronisko na Głodówce przed pożarem z 1938 thumb|242px|right|„Murowaniec” nocą thumb|242px|right|Tablica pamiątkowa na budynku „Murowańca” thumb|242px|right|Kaplica Betlejemskiego Światła Pokoju Schronisko Górskie ZHP „Głodówka” – górskie schroniskoNa mocy decyzji Marszałka Województwa Małopolskiego nr 90/2022 z dnia 9 listopada 2022 roku Związku Harcerstwa Polskiego na polanie Głodówka na Pogórzu Bukowińskim (część Pogórza Spisko-Gubałowskiego na Podhalu). Schronisko położone jest przy drodze wojewódzkiej nr 960, między Bukowiną Tatrzańską a granicą ze Słowacją na Łysej Polanie.
Historia Nazwa „Głodówka” pochodzi od podhalańskiego nazwiska Głód, które nosił dawny właściciel tego terenu.
Pierwszy budynek – drewniane schronisko – zbudowano na początku lat 30. XX wieku staraniem Towarzystwa Przyjaciół Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Otrzymało ono imię Karola Stryjeńskiego – profesora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, artysty, architekta i grafika, organizatora zajęć plenerowych dla studentów na polanie Głodówka. W 1935 towarzystwo przekazało schronisko w darze Związkowi Harcerstwa Polskiego. Schronisko jako obiekt harcerski zostało uroczyście otwarte 25 października 1935 przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Ignacego Mościckiego, w obecności przewodniczącego ZHP, Michała Grażyńskiego.