Po zakończeniu działań wojennych, dnia 3 sierpnia 1945, otrzymał nominację na wicerektora łódzkiego Seminarium Duchownego, natomiast 19 lutego 1947 został rektorem tejże uczelni. Funkcję tę sprawował przez prawie 30 lat. Wykładał tam prawo kanoniczne.
W 1989 doznał wylewu, czego skutkiem był częściowy paraliż, powodujący niemożność przemieszczania się. Od tego momentu znów zamieszkał w seminarium duchownym, w którym miał stała opiekę. Tam też zmarł, opatrzony Sakramentami Świętymi. Pochowany 8 maja 1995 na cmentarzu w Piotrkowie Trybunalskim.
Tytuły, godności i odznaczenia Protonotariusz apostolski Prałat honorowy Jego Świątobliwości, 5 listopada 1964 Szambelan papieski Kanonik honorowy Katedralnej Kapituły Łódzkiej kustosz i scholastyk Katedralnej Kapituły Łódzkiej, 25 kwietnia 1962 odznaczony rokietą i mantoletem
Bibliografia Diecezja Łódzka. Struktura terytorialno-administracyjna i duchowieństwo, pod red. ks. Jana Wiktorowskiego, Wydawnictwo Kurii Biskupiej Diecezji Łódzkiej, Łódź 1973, s. 95. Archidiecezja Łódzka. Informator 2007. Archidiecezjalne Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 2007, s. 467, 761. ks. Antoni Just, Ks. inf. Antoni Woroniecki – wspomnienie w 10.