Nikołaja Szyllinga ewakuowały nieukończony krążownik do Odessy, a następnie, gdy również obrona Odessy okazała się niemożliwa, próbowały przeprowadzić go do Sewastopola, lecz został on porzucony po wejściu na mieliznę 8 lutego 1920 rokuData 8 lutego 1920 roku według S.W. Patianina, op. cit., lecz zgodnie z tym źródłem krążownik usiłowano ewakuować do Konstantynopola.. W lutym 1920 roku władze radzieckie zdjęły okręt z mielizny i przeprowadziły z powrotem do Mikołajowa, lecz z powodu trudnej sytuacji ekonomicznej Rosji radzieckiej, początkowo nie prowadzono prac. Okręt miał wówczas stopień gotowości 84,6%..
7 grudnia 1922 roku „Admirał Nachimow” otrzymał nową, „rewolucyjną” nazwę „Czerwona Ukraina”Data zmiany nazwy S. Patianin 2007, s. 186, A. Płatonow 2002, s. 90 oraz M. Sobański, op. cit. (który podaje błędną formę „Czerwonaja Ukraina”).. Podjęto decyzję o dokończeniu budowy według pierwotnego projektu, z niewielkimi zmianami uzbrojenia (głównie zastąpienie 4 dział przeciwlotniczych 63,3 mm przez działa 75 mm). 1 kwietnia 1923 roku podjęto prace w stoczni im. A. Marty w Mikołajowie. W 1926 roku rozpoczęto okrętu, a 21 marca 1927 roku wszedł on do służby w radzieckich Siłach Morskich Morza Czarnego.