Odzyskawszy zdrowie, wrócił na front, gdzie wkrótce zginął, nie zdążywszy zrealizować wielu planów twórczych.
Twórczość Hulme debiutował dwoma wierszami zamieszczonymi w pierwszej z dorocznych publikacji Poets’ Club (Christmas MDCCCCVIII).
Był propagatorem filozofii Henriego Bergsona w Wielkiej Brytanii: ogłosił między innymi esej Notes on Bergson (1911, Uwagi o Bergsonie) oraz przekład L’introduction à la métaphisiąue (Introduction to Metaphysics, 1913). Oprócz Bergsona tłumaczył Georges'a Sorela.
Pośmiertnie ukazały się tomy eseistyczne Hulme'a Speculations (1924, Spekulacje), Notes on Language and Style (1929, Uwagi o języku i stylu) i Further Speculations (1955, Dalsze spekulacje).
Całość szczupłego dorobku poetyckiego Hulmeła znaleźć można w książce Aluna Jonesa The Life and Opinions of T.E. Hulme (1960, Życie i poglądy T.E. Hulme’a).
W 1996 nakładem Oxford University Press ukazały się jego pisma zebrane: The collected writings, ed.