Klasa A - główne drogi o jednym pasie ruchu w każdą stronę, z dodatkowymi pasami do wyprzedzania na krótkich odcinkach. Szlaki o dużym znaczeniu międzystanowym lub międzyregionalnym, lecz o nieco mniejszym niż drogi klasy M natężeniu ruchu. Dopuszcza się przechodzenie takich dróg przez centra miast, ale mogą być również poprowadzone obwodnicami. Klasa B - drogi mniejszego znaczenia niż klasy M i A, stanowiące dojazdy do nich lub łączące duże miasta. Po jednym pasie ruchu w każdą stronę. Jezdnie bezwzględnie muszą być utwardzone, w przypadku poboczy nie jest to już tak rygorystycznie wymagane. Klasa ta nadawana jest także dawnym odcinkom dróg wyższych klas, które zostały z nich wyłączone w wyniku zmiany ich przebiegu. Klasa C - drogi dojazdowe, łączące mniejsze miejscowości z drogami wyższych klas. Muszą być utwardzone, choć z reguły jakość nawierzchni jest zdecydowanie gorsza niż przy wyższych klasach. Mogą w ogóle nie posiadać poboczy. Klasa D - drogi nieutwardzone łączące bardzo małe skupiska ludzkie, z reguły na głębokiej prowincji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Klasy i kategorie dróg w Australii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.