Drogi krajowe Pierwszy ogólnokrajowy system numeracji najważniejszych dróg został w Australii wprowadzony w roku 1955. Drogi te nazwano drogami krajowymi (national routes), zaś na znakach drogowych i mapach oznaczano je białymi tarczami z czarnym numerem i czarnym obramowaniem. W latach 70. wybrano spośród nich te pozwalające najszybciej przemieszczać się między stolicami stanowymi. Otrzymały one miano national highways (co dosłownie znaczy „autostrady krajowe”, ale w większości nie były to autostrady w sensie parametrów drogi) i osobny sposób oznaczania - złoty numer (ze słowem „National” u góry) i złote obramowanie na zielonej tarczy. Przyjęto także zasadę, iż ich utrzymanie będzie finansowe z budżetu federalnego. Istniała także kategoria tzw. tras alternatywnych (alternative routes), stanowiących drogi zastępcze wobec głównych tras (często były to np. ich stare przebiegi, sprzed budowy np. obwodnic). Takie drogi oznaczane były identycznie jak drogi krajowe, które zastępowały (łącznie z tym samym numerem), lecz nad cyframi widniały litery ALT.