Klaus Bonhoeffer (ur. 5 stycznia 1901 we Wrocławiu, zm. 23 kwietnia 1945 w Berlinie) – niemiecki prawnik i członek opozycji antyhitlerowskiej. Stracony ze względu na powiązanie z zamachem na Hitlera w Wilczym Szańcu.

Życiorys Był trzecim synem Karla Bonhoeffera, profesora psychiatrii i neurologii, i jego żony, Pauli. Jego młodszym bratem był teolog Dietrich Bonhoeffer. Był uczniem Grunewald-Gymnasium w Berlinie wraz z Hansem von Dohnanyi.

Studiował prawo w Heidelbergu i otrzymał doktorat za rozprawę „Rady pracowników jako organ spółdzielni pracowniczej” (Die Betriebsräte als Organ der Betriebsgenossenschaft). Następnie doskonalił się w Berlinie, na Uniwersytecie Genewskim i w Amsterdamie. 3 września 1930 roku poślubił Emmi Delbrück, córkę Hansa Delbrücka i siostrę Maxa Delbrücka.

Pracował jako prawnik. Od 1935 był doradcą prawnym Lufthansy, od 1937 do 1944 pełnił funkcję głównego radcy. Odbywał wiele podróży służbowych, nawet podczas wojny.

W latach 1940–1944 stopniowo nawiązywał kontakt z różnymi grupami opozycji antynazistowskiej.