29 grudnia 2007 zmierzył się ze Steve'em Cunninghamem. Stawką pojedynku był tytuł mistrza świata IBF, będący w posiadaniu Amerykanina. Po zaciętym pojedynku wygrał Cunningham przez techniczny nokaut w ostatniej, 12. rundzie po tym, jak trener Niemca poddał go, rzucając ręcznik na ring.
W kwietniu i maju 2008 Huck pokonał przed czasem dwóch słabszych pięściarzy, a następnie 20 września tego samego roku zdobył tytuł zawodowego mistrza Europy w kategorii junior ciężkiej, zwyciężając przez techniczny nokaut w 12. rundzie Jeana Marca Monrose'a. Tytuł ten obronił trzykrotnie: w październiku 2008 pokonał już w 2. rundzie Fabio Tuiacha, w styczniu następnego roku zwyciężył przez techniczny nokaut w 3. rundzie Geoffreya Battelo, a niecałe pięć miesięcy później, także przez techniczny nokaut, tym razem w 5. rundzie, pokonał Witalija Rusala.
29 sierpnia 2009 zmierzył się z Victorem Emilio Ramírezem, ówczesnym mistrzem świata federacji WBO. Stawką pojedynku był pas mistrzowski WBO. Huck po bardzo zaciętym pojedynku wygrał jednogłośnie na punkty.