rząd Kuomintangu oskarżył go o zdradę stanu, a sowiecka odmowa ekstradycji niemal na pewno uratowała mu życie, ponieważ Czang Kaj-szek często mówił o pragnieniu rozstrzelania byłego cesarza. W 1946 roku Puyi zeznawał przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym dla Dalekiego Wschodu w Tokio jako świadek.
Puyi przebywał na terytorium ZSRR do 1950 roku, kiedy to po zwycięstwie komunistów w wojnie domowej został wydany władzom nowych Chin Ludowych. Następnie do roku 1959 był przetrzymywany w więzieniu dla zbrodniarzy wojennych w Fushun, w celu odbycia „reedukacji”.
Na mocy specjalnej amnestii uwolniono Puyi i jego braci, którzy zamieszkali w Pekinie. Ostatni cesarz pracował pewien czas jako ogrodnik w ogrodzie botanicznym, a następnie jako archiwista Komisji Materiałów Historycznych Ogólnochińskiego Komitetu Ludowej Politycznej Rady Konsultatywnej Chin. Zasiadał też w Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej, za co otrzymywał zapłatę w wysokości ok. 100 juanów.
1 maja 1962 ożenił się z pielęgniarką Li Shuxian. Według Jia Yinghua, autora biografii Puyi z 2001, nowa żona wielokrotnie groziła mu rozwodem, bo uważała go za niedorajdę i impotenta.