Na początku lat 70. pozowała w kilku fotonowelaach Hara–Kiri, debiutując jednocześnie jako Mała Wiewiórka z całym zespołem Café de la Gare w komedii kryminalnej Bieg (La cavale, 1971) z Geneviève Page. Reżyser Georges Lautner zaangażował ją do roli hipiski Anity w komedii kryminalnej Kilku zbyt spokojnych panów (Quelques messieurs trop tranquilles, 1973) u boku Jeana Lefebvre’a. W komedii Jacques’a Doillona Rok 01 (L’An 01, 1973) pojawiła się jako kobieta, która budzi się o 6 rano. Sukcesem okazała się czarna komedia Bertranda Bliera Jaja (Les Valseuses, 1974) z Patrickiem Dewaere’em i Gérardem Depardieu. W komediowym spaghetti westernie Damiano Damianiego Geniusz, dwóch partnerów i dupek (Un génie, deux associés, une cloche, 1975) wystąpiła w roli Lucy u boku Terence’a Hilla i Roberta Charlebois. W dramacie Marca Bellocchia Marsz triumfalny (Marcia trionfale, 1976) z Michelem Placido zagrała postać Rosanny Asciutto, żony psychotycznego oficera kapitana (Franco Nero).