Ponadto 19 razy wygrywał klasyfikacje poszczególnych konkurencji: w sprincie był najlepszy w sezonach 1996/1997, 1997/1998, 1999/2000, 2000/2001, 2002/2003, 2004/2005, 2007/2008 i 2008/2009, w biegu pościgowym wygrywał w sezonach 1999/2000, 2002/2003, 2005/2006, 2007/2008 i 2008/2009, w biegu masowym w sezonach 2002/2003, 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007 i 2007/2008, a w sezonie 2004/2005 zwyciężył też w klasyfikacji biegu indywidualnego.
Trafił do kadry olimpijskiej na igrzyska w Lillehammer w 1994 roku, gdzie zajął 28. pozycję w sprincie, 36. pozycję w biegu indywidualnym i siódmą w sztafecie. Podczas igrzysk olimpijskich w Nagano cztery lata później dwukrotnie stawał na podium. Zwyciężył w sprincie, wyprzedzając swego rodaka, Frode Andresena i Ville Räikkönena z Finlandii. W Japonii wspólnie z Egilem Gjellandem, Halvardem Hanevoldem i Dagiem Bjørndalenem wywalczył również srebrny medal w sztafecie. Cztery lata później, na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 w Salt Lake City, zdobył złote medale we wszystkich konkurencjach biathlonowych. Wygrał w sprincie, biegu pościgowym, biegu indywidualnym, a razem z Hanevoldem, Andresenem i Gjellandem był najlepszy w sztafecie.