Pierwszym modelem własnego czołgu miał być TR-77 (rum. Tanc Românesc 77 – czołg rumuński 77), oznaczany fabrycznie jako P-124. Wieża czołgu miała kształt podobny do T-55, lecz grubszy pancerz staliwny o grubości do 350 mm, stąd miała większą objętość. Pogrubiono też pancerz przedni kadłuba, tworząc go z dwóch warstw 100 mm i 80 mm. Z powodu zwiększenia masy i wymiarów przedziału silnikowego, wydłużono kadłub, dodając szóstą parę kół (o mniejszej średnicy w stosunku do T-55). Zastosowano własną armatę A-308, opracowaną w zakładach Rešiţa na bazie radzieckiej armaty D-10T kalibru 100 mm czołgu T-55, różniącą się przede wszystkim lufą krótszą o 72 cm. W 1976 roku wyprodukowano 11 czołgów TR-77 serii próbnej z silnikami MTU, lecz opanowanie produkcji kopii silnika MTU zajęło kilka lat, wobec czego najpierw zdecydowano wdrożyć prostszy model przejściowy czołgu z radzieckim silnikiem W-55 (jak w T-55).