W wyniku jego oporu utrzymała się Trzecia Republika.
Bezdzietny, na gruncie rodzinnym przed śmiercią pogodził się z książętami z linii orleańskiej (Filipem, hrabią Paryża), która wbrew prawu dynastycznemu przejęła roszczenia do tronu. Sam Henryk V za swojego następcę uważał – zgodnie z prawami fundamentalnymi Królestwa Francji – późniejszego Jana, hrabia de Montizón, z linii hiszpańskiej Burbonów (męża siostry żony Henryka). Zmarł w wieku 62 lat i został pochowany w klasztorze franciszkanów Castagnavizza (obecnie Nova Gorica, Słowenia).
Wkrótce nastąpił rozłam w szeregach legitymistów, których część przyłączyła się do orleańczyków, a pozostali (tzw. Biali hiszpańscy) za legalnego pretendenta (króla z prawa) uznali najstarszego z Burbonów hiszpańskich z linii karlistowskiej Jana. Rozłam istnieje do dziś – obecnym pretendentem legitymistycznym jest Louis Alphonse de Bourbon jako Ludwik XX (ur. 1974), prawnuk drugiego syna króla Hiszpanii Alfonsa XIII. Orleańskim pretendentem do 2019 roku był Henri d’Orléans jako Henryk VII (ur. 1933, zm. 2019), w piątym pokoleniu potomek króla Francuzów Ludwika Filipa I.
Zobacz też Zamek w Chambord
Przypisy
Chambord, Henryk hrabia Kategoria:Pretendenci do tronu Francji Kategoria:Burbonowie francuscy Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa Kategoria:Urodzeni w 1820 Kategoria:Zmarli w 1883 Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Ludzie związani z Chambord (Loir-et-Cher)