27 sierpnia 1920 objął, po rannym rotmistrzu Piotrze Massalskim, dowództwo 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich i zaczął być tytułowany rotmistrzem. Dowodził pułkiem w bitwie pod Komarowem.„Znamienny był dzień 12 września. Sforsowaliśmy wtedy Bug pod wsią Kosmowem. W momencie kiedy, już na wschodnim brzegu, nasz szwadron zsiadł z koni, podjechał do nas dowodzący pułkiem rotmistrz Belina-Prażmowski i w tej samej chwili usłyszeliśmy krótki gwizd pocisku, a przed frontem szwadronu rozerwał się granat. Dowódca pułku padł na miejscu razem z koniem [...]”.Został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Pośmiertnie został mianowany majorem...
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2946 – pośmiertnie. Krzyż Walecznych.. Medal Niepodległości – pośmiertnie 9 listopada 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”...
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem