Tandża).
Podbój Egiptu na rzecz Fatymidów Zabezpieczywszy granice na zachodzie, Dżawhar as-Sikilli zwrócił się w stronę Egiptu i przejął ten kraj od dotychczasowych władców, dynastii Ichszydydów (939-969) po udanym oblężeniu Gizy. Podbój Egiptu ułatwiło Fatymidom zawarcie traktatu z wezyrem Ichszydydów, na mocy którego najeźdźcy wyznania ismailickiego gwarantowali wolność wyznania sunnitom, stanowiącym większość w Egipcie. W 972 Dżawhar objął rządy nad Egiptem jako jego "wicekról".
Rozbudowa Kairu W 969, bezpośrednio po podboju Al-Fustat, dotychczasowej stolicy Egiptu, przystąpił do budowy nowej stolicy dla Fatymidów nieopodal starej, której nadał nazwę "Al-Kahira" (arab. 'zwycięska' od planety Mars, którą Arabowie nazywają "Kahirat al-falak"). W 970 przystąpił do budowy meczetu Al-Azhar, do dziś jednej z najważniejszych uczelni muzułmańskich.
Konflikt z karmatami Fatymidom udało się jeszcze zająć Palestynę, ale Syrii już nie; w bitwie pod Damaszkiem odparli Fatymidów karmaci. Kiedy karmaci z kolei usiłowali podbić Egipt, Dżawhar zdołał ich pokonać w bitwie na północ od Kairu 22 grudnia 970.