Ludwik Antoni był mecenasem sztuki. Wspierał artystów takich jak kompozytor Luigi Boccherini, architekt Ventura Rodríguez, malarz Francisco Goya, Luis Paret i Charles Joseph Flipart. 18 grudnia 1754 zrzekł się godności kościelnych i otrzymał tytuł 13. księcia Chinchón, Granda Hiszpanii oraz I herb de Bourbon scedowany na niego przez jego brata infanta Filipa. W 1759 zmarł jego starszy brat przyrodni – król Ferdynand VI, a Ludwik Antoni miał szansę zostać nowym królem Hiszpanii. Ferdynand VI zmarł bezpotomnie, a starszy rodzony brat Ludwika Antoniego – Karol był królem Neapolu, a kolejny – Filip – księciem Parmy. Ludwik Antoni zgłosił swoje pretensje do tronu twierdząc, że jest jedynym synem Filipa V rezydującym w Hiszpanii. W odpowiedzi Karol abdykował w Neapolu na korzyść swojego syna Ferdynanda I, a sam wrócił do Hiszpanii, gdzie zasiadł na tronie jako Karol III.