Kapituła prowincjalna, która miała miejsce w klasztorze w Łąkach Bratiańskich 28 sierpnia 1875, został wybrany prowincjałem.
Gdy w wyniku pruskiej ustawy z 31 maja 1875 o zniesieniu zakonów reformacka Prowincja Niepokalanego Poczęcia NMP w Prusach i w Wielkim Księstwie Poznańskim przestała formalnie istnieć, władze zakonu przedłużyły mu mandat prowincjała do 30 kwietnia 1890. W tym okresie przebywał najpierw w klasztorze w Łąkach Bratiańskich, a następnie, po jego zamknięciu przez władze państwowe, przeniósł się do Nowego Miasta Lubawskiego, gdzie w latach 1880–1884 był proboszczem. Uratował przed spaleniem łaskami słynącą figurę Matki Boskiej Łąkowskiej, wynosząc ją z płonącego kościoła klasztornego w Łąkach Bratiańskich. Figurę umieszczono w ołtarzu głównym fary w Nowym Mieście. O. Binkowski zabiegał o zwrot klasztoru. Był kapelanem w miejscowym więzieniu. W 1889 wziął udział w kapitule generalnej w Rzymie.
Zmarł na wylew krwi do mózgu 3 marca 1904 w Nowym Mieście. Został pochowany na miejscowym cmentarzu 7 marca 1904.
Bibliografia
Kategoria:Duchowni katoliccy zaboru pruskiego Kategoria:Polscy prezbiterzy franciszkańscy (OFM) Kategoria:Urodzeni w 1833 Kategoria:Zmarli w 1904