przy zasilaniu sieciowym i kolumnach 4 Ω - 2x5 W. Odbiornik posiadał ponadto konstrukcję częściowo modułową – stereodekoder, wzmacniacz mocy, zasilacz.
Obudowa wykonana z tworzywa sztucznego w kolorze czarnym, rzadziej w kolorach czarno-srebrny (srebrna kratka głośnika, boki obudowy i tył) oraz bardzo sporadycznie spotykana wersja całkowicie srebrna.
Dodatkowo odbiornik był wyposażony w: gniazdo wyjściowe audio (DIN), gniazdo magnetofonowe (DIN) (zapis), dwa gniazda głośnikowe (4 Ω), gniazdo słuchawkowe z przodu obudowy (400 Ω), zasilanie sieciowe, bateryjne (8 baterii R20) lub z zewnętrznego akumulatora 10–16 V, możliwość podłączenia zewnętrznej anteny FM (300 Ω), wskaźnik poziomu sygnału i poziomu napięcia baterii, wskaźnik programu UKF, układ ARC, programator 5 stacji UKF, oświetlenie skali (w przypadku zasilania bateryjnego załączane „na życzenie” przyciskiem), siedem małych strzałeczek umieszczonych na prowadnicy, przesuwanych w górę lub w dół pełniących rolę „znaczników” dla odbieranych stacji.
Schemat OR Julia-Stereo zamieszczono w Radioelektroniku nr 5/1980 str.