Po demobilizacji osiadł w Lucynku na Lubelszczyźnie, gdzie prowadził własne gospodarstwo, później również w Bieżnie na Pomorzu i w latach 30. w majątku rodzinnym żony – KątachRaczej Kąty, gmina Kodeń, dawniej gmina wiejska Kostomłoty, lubelskie źródło: https://onlinebrest.by/novosti/posledniy-prezident-bresta-pered-vtoroy-mirovoy-voynoy-fotografii-iz-arhivnyh-razyskaniy.html na Podlasiu. Od 20 września 1921 był żonaty z Ludwiką Stanisławą Błociszewską h. Ostoja (1895–1942), z którą miał dwie córki: Krystynę Helenę i Izabelę Ludwikę (zm. 1976).
Z ramienia Obozu Zjednoczenia Narodowego w 1935 został wybrany na posła na Sejm IV kadencji w okręgu Pińsk, trzy lata później uzyskał reelekcję w okręgu Brześć nad Bugiem. W tym samym roku wybrano go na prezydenta miasta, którym pozostał do agresji sowieckiej na Polskę w 1939. Jesienią 1939 został aresztowany przez NKWD i wysłany do obozu w Ostaszkowie. Po odmowie współpracy z komunistami wywieziono go do Miednoje i zamordowano. Na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie znajduje się jego symboliczny grób (kwatera 211-3-7).