W latach 1957–1959 dokonano renowacji świątyni pod kierunkiem Davida Dahla. W latach 1992–1993 miała miejsce kolejna renowacja, która objęła fasadę, okna i dach świątyni.
Architektura Kościół Adolfa Fryderyka jest wzniesiony w stylu neoklasycystycznym z elementami rokoka na planie krzyża greckiego, którego ramiona wschodnie i zachodnie są nieznacznie wydłużone, tworząc prezbiterium z zakrystią (wschodnie) i nawę główną (zachodnie). Na przecięciu naw wzniesiono na szerokim, kwadratowym postumencie niewysoką wieżę (54 m), zwieńczoną kopułą z latarnią. Konstrukcja wieży jest drewniana.
Kościół ma pięć dzwonów: trzy z nich wiszą w wieży a dwa w latarni. Dzwon główny został odlany w warsztacie Grönvalla w 1814 i powtórnie w 1826. Trzy kolejne dzwony zostały pierwotnie odlane jeszcze w 1674 dla dzwonnicy przy kaplicy św. Olafa. W XIX i XX wieku odlewano je powtórnie. Ostatni, piąty dzwon odlany został w 1727 przez ludwisarza Gerharda Meyera. W 1977 zainstalowano carillon złożony z 24 dzwonów.