Wnętrze kadłuba zostało podzielone na 11 przedziałów wodoszczelnych.
Urządzenia napędowe dozorowców umieszczono naprzemianlegle: w pierwszym (licząc od dziobu) przedziale napędowym była kotłownia, następnie przedział maszynowni z turbiną parową, kolejne kotłownia i maszynownia. Układ taki zapewniał większą przeżywalność na polu walki. W pomieszczeniach maszynowni znajdowały się także generatory okrętowe.
Główne uzbrojenie artyleryjskie fregat stanowiły cztery armaty uniwersalne B-34USM kal. 100 mm, umieszczone w pojedynczych wieżach artyleryjskich, po dwóch na dziobie i rufie okrętu. Artylerię przeciwlotniczą uzupełniały dwie podwójne armaty przeciwlotnicze kal. 37 mm . Okręty posiadały potrójną wyrzutnię torped kal. 533 mm, zainstalowaną na śródokręciu. Do zwalczania okrętów podwodnych na fregatach zamontowano dwie rufowe zrzutnie bomb głębinowych i cztery miotacze bomb głębinowych typu BMB-1, oraz dwa dziobowe miotacze rakietowych bomb głębinowych typu RBM (zastąpione w latach 50. XX w. przez nowocześniejsze pociski typu RGB-12).