Grecja i Rzym Tradycja grecka i rzymska od VII w. p.n.e. w większym stopniu badała ogólne problemy języka np. istotę języka, stosunek języka do logiki (czy za pomocą języka myślimy?), retoryki, poetyki. Tradycja antyczna jest objaśnieniowa. Istniał spór filozofów, którego tematem był język. Analogiści rozpatrywali język z punktu widzenia logiki, bo język ma charakter logiczny. Anomaliści utrzymywali, że w języku rządzą anomalie i wszystko się w nim zmienia – koncepcja ta związana była z retoryką i poetyką.
Z tradycją antyczną związanych jest kilka pojęć: teoria nominacji (nazywania) – język za pomocą znaków określa świat; etymologia (źródłosłów) – nauka o pochodzeniu wyrazów, zmianach ich znaczenia i formy w miarę upływu czasu; teoria physei – teoria fizycznego pochodzenia wyrazu głosząca, że nazwy zależą od świata i od przedmiotu; teoria thesei – twierdzi, że nazwy nie należą od przedmiotu, ale są konwencjonalne, czyli należą do ludzi; onomatopeja – naśladowanie dźwięków.