Początkowo reforma polegała na wypełnieniu ludźmi istniejących już struktur. Dopiero później na bazie formacji nadwornych i prywatnych formowano nowe oddziały. Jesienią 1789 roku z milicji radziwiłłowskiej powstał 8 regiment pieszy, a rok później na bazie królewskiego Batalionu Grodzieńskiego 7 regiment pieszy 7. W 1790 roku sformowano Korpus Inżynierów Litewskich. Z powodu braku pieniędzy w piechocie siedem z ośmiu regimentów miało tylko po jednym batalionie. Dopiero na wiosnę 1792 roku rozpoczęto wcielać do nich rekrutów. Utworzono też dwie nowe jednostki: tatarski Pułk Przedniej Straży A. Ułana i batalion lekkiej piechoty M. Trębickiego. Przeniesiono też na etat wojskowy dotychczasowy Królewski Pułk Nadworny Azulewicza jako Pułk 6 Przedniej Straży. Stan wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego we wrześniu 1792 roku, z chwilą przejęcia go pod komendę targowickiego hetmana Szymona Kossakowskiego, wynosił etatowo 21881 żołnierzy, a faktycznie było ich 16436.