Stale obecne są jednak nawiązania do poezji ludowej, głównie poprzez dobór słownictwa (caryca jako biedaczka i car nieborak) i przyjęcie w części opisującej Petersburg punktu widzenia ukraińskiego chłopa ogarniętego nienawiścią dla uciskającego go systemu. Zwiększeniu siły wyrazu utworu służy częste posługiwanie się kontrastem - między pięknem krajobrazu a tragedią ludzi, losem ludu petersburskiego i bogatych dworaków, blichtrem dworu i charakterem cara. Fakt, że Szewczenko napisał Sen nie planując jego publikacji sprawił, że w utworze krytyka caratu pojawia się w brzmieniu dosłownym, bez kamuflowania przesłania utworu ani posługiwania się aluzją.
Publikacja Dzieło w momencie napisania nie było przeznaczone do publikacji. Po raz pierwszy ukazało się drukiem we Lwowie w 1865, w Rosji - w 1907. Jedynego przekładu Snu na język polski dokonał Bohdan Łepki.
Bibliografia M. Jakóbiec, Wstęp [w:] T. Szewczenko, Wybór poezji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1974
Kategoria:Twórczość Tarasa Szewczenki