opactwo w Cluny oraz katedra w Santiago de Compostela.
Pochodzenie i rozwój stylu Sprawa genezy stylu promienistego jest dyskusyjna. Niektóre podstawy nowego stylu można odnaleźć w architekturze kościoła dawnego opactwa Cystersów we francuskim Royaumont (pocz bud. 1228, obecnie w stanie ruiny) oraz w opackim kościele St Nicaise, w Reims, którego elementy architektoniczne miały mieć silny wpływ na styl promienisty. Budowę tego opactwa rozpoczęto w 1231 roku. Świątynia została poważnie zniszczona podczas rewolucji francuskiej, jednakże zachowały się w dobrym stanie źródła ikonograficzne, zwł. grafiki z XVIII wieku. Autor tych grafik, architekt Hugues de Libergier, utrwalił zasadnicze podstawy dekoracji architektonicznej w celu stworzenia nowej własnej wizji estetycznej. Zachodnią fasadę kościoła St Nicaise poprzedzał portyk z ostrołukowymi arkadami zwieńczonymi trójkątnymi szczytami z dekoracją maswerkową w formie stylizowanego czwórliścia, żabkami, kwiatonami na zwieńczeniach. Pomiędzy szczytami smukłe pinakle. Pośrodku znajdował się portal o wyszukanej dekoracji rzeźbiarskiej. Ryciny i projekty Libergiera, inspirowane wczesnym stylem rayonnant, pokazywały wizję zgoła inną niż rzeczywisty wygląd pierwszych gotyckich katedr, które charakteryzuje klarowny podział na trzy pionowe osie.