Kaplica pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusowego została rozebrana podczas II wojny światowej. Miejsce, na którym stała (dziś ul. 28 Czerwca 1956 r. nr 295), upamiętnia kamień z tablicą o tym informującą.
Kościół poświęcił 8 grudnia 1945 kardynał August Hlond. Niemcy podczas okupacji urządzili w nim składnicę torfu, a następnie żywności.
Wyposażenie kościoła zaprojektował Klemens Wasiewicz, który przed wojną pracował u Mariana Andrzejewskiego. Według jego projektu został wykonany w 1946 ołtarz główny, a w 1956 ołtarz boczny pw. św. Józefa, ołtarz pw. Serca Pana Jezusa oraz chrzcielnica, która została poświęcona w 1966.
W 1969 po Soborze Watykańskim II wykonano przebudowę prezbiterium, podczas której m.in. zastąpiono dawne drewniane figury Świętej Trójcy nowymi większymi, metalowymi. Twórcą nowego ołtarza był również Klemens Wasiewicz.
W latach 70. XX wieku trwały dalsze prace nad wyposażeniem kościoła. Autorem rzeźb był poznański rzeźbiarz Antoni Szulc, który współpracował wcześniej z Klemensem Wasiewiczem. Antoni Szulc wykonał prace rzeźbiarskie przy chrzcielnicy. W 1972 wyrzeźbił Stacje Drogi Krzyżowej, a w następnym roku figurę św. Antoniego Padewskiego.