Przyczyniła się również do rozsławiania muzyki Krzysztofa Komedy. Po jego śmierci od roku 1976 wiele lat mieszkała w Bieszczadach. Zakładała pierwszą w Polsce Solidarność Rolników Indywidualnych, a następnie współorganizowała pierwszy chłopski strajk w Ustrzykach Dolnych.
Autorka autobiograficznych książek „Komeda, Zośka i inni” i „Nietakty. Mój czas mój jazz”. thumb|200px|Grób Zofii i Krzysztofa Komedów na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Zmarła na zawał serca. Została pochowana 11 września 2009 na Starych Powązkach obok męża (kwatera 18-6-24).
Postanowieniem Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z dnia 10 września 2009 za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz przemian demokratycznych, za promowanie polskiej muzyki jazzowej została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy Donata Subbotko: Zmarła Zofia Komedowa. Gazeta Wyborcza nr 196, wydanie z dnia 2009-08-22. Kultura, s. 9.
.
Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2009 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy działacze kulturalni Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Krzysztof Komeda Kategoria:Polscy menedżerowie muzyczni Kategoria:Jazz