Hafsa miała donieść o tym incydencie, mimo że mąż jej surowo zakazał, Ajszy. Według tradycji Mahomet dowiedział się o tym przeniewierstwie i dał to do zrozumienia Hafsie, żeby ją zawstydzić.
Paralele między tradycją biblijną a koraniczną W surze tej wyraźnie znajduje się aluzja do postawy obu żon, Hafsy i Ajszy, wobec wspomnianego incydentu z Marią Koptyjką. W wersecie 10 jest mowa o żonie Nuha (biblijnego Noego), o imieniu Wahila i żonie Luta (biblijnego Lota) – Wa’ila. Żona Noego, według "Tafsir al-dżalalajn" publicznie twierdziła, że jej mąż jest szaleńcem, natomiast połowica Lota miała wyjawiać poufne sprawy zasłyszane ukradkiem od gości podejmowanych przez męża. Obu kobietom jest sądzony Ogień piekielny, mimo wstawiennictwa mężów. Z kolei wspomniane dalej „żona Faraona”, a więc Egipcjanka (rodaczka Marii Koptyjki), oraz Maria córka Imrana (odpowiedniczka Marii matki Jezusa z Nowego Testamentu), wyraźnie nawiązują do osoby konkubiny Mahometa.