Grubość ścianek główki także ma wpływ na brzmienie – im grubsze ścianki tym silniejszy dźwięk, ale także nieco trudniejsze zadęcie. korpus – na tej części zamieszczone są otwory klapowe i mechanizm z 13 klapami zamykającymi i otwierającymi otwory. Klapy mogą być otwarte (z otworami palcowymi w środku) lub zamknięte (pełne); stopka – część pozwalająca wydobyć najniższe dźwięki. Wyróżnia się dwa rodzaje stopek: stopkę c (do c¹) i h (dłuższa, posiadająca dodatkową klapkę dla h małego).
Nazewnictwo elementów konstrukcyjnych współczesnego fletu poprzecznego korona (ang. crown) – nakrętka na końcu główki fletu, zakrywająca korek i pomagająca utrzymać go w odpowiedniej pozycji; płytka ustnikowa (ang. lip plate) – element główki fletu, do którego flecista przykłada usta; kominek (ang. riser) – łączy płytkę ustnikową z resztą główki fletu; klapy zamknięte (ang. closed-hole) – klapy fletu w pełni zakryte; klapy otwarte (ang. open-hole) – klapy fletu z otworami na środku, pozwalającymi na wykonywanie np. glissanda i chwytów alternatywnych, a także wymuszające prawidłową pozycję rąk; pointed arms – połączenie klap z resztą mechaniki za pomocą „ramion” wyciągniętych na środek klapy, stosowane w droższych modelach fletów; g w linii (ang. inline G) – standardowa pozycja klapy G – w linii z pozostałymi klapami; wysunięte g (ang.