Profil leczenia w Inowrocławiu obejmował schorzenia reumatyczne układu kostno-stawowego, schorzenia układu krążenia, układu trawiennego, górnych dróg oddechowych, schorzenia wieku podeszłego, wątroby, pęcherzyka i dróg żółciowych oraz otyłość pochodzenia pokarmowego.
W latach 1951–1979 liczba kuracjuszy sanatoryjnych wzrosła z 3,5 do 6 tys. osób, a leczonych ambulatoryjnie z 1,1 do 10 tys. osób. Liczby te nie obejmują sanatoriów branżowych, które wykonywały znaczne ilości zabiegów za pomocą swoich urządzeń leczniczych. W 1979 roku Uzdrowisko Inowrocław (bez sanatoriów branżowych) zatrudniało 383 pracowników i dysponowało 467 łóżkami. Dodatkowe 816 łóżek znajdowało się w sanatoriach związkowo-resortowych. W 1979 przystąpiono do budowy na zapleczu Szpitala Uzdrowiskowego nr 1 zespołu szpitali uzdrowiskowych: kardiologicznego i geriatrycznego, każdy na około 200 łóżek, a w dalszej kolejności zakładu rehabilitacyjnego z basenem. W 1988 roku oddano do użytku Zespół Sanatoriów Uzdrowiskowych „Kombatant”obecnie „Kujawiak” w gestii Uzdrowiska Inowrocław Sp. z o.o.