Po podpisaniu rozejmu w Compiègne dowódca Francuskiej Armii Lewantu gen. Eugene Mittelhausser opowiedział się po stronie rządu utworzonego przez marsz. Pétaina. W tym czasie przechwycono w brygadzie radiowy rozkaz gen. Sikorskiego nakazujący brygadzie połączenie się z Brytyjczykami. Gen. Eugene Mittelhausser zagroził rozbrojeniem brygady, lecz stanowisko pułkownika Kopańskiego spowodowało, że zrezygnował i pozwolił brygadzie opuścić Syrię.
30 czerwca 1940 Brygada Strzelców Karpackich, licząca wtedy 319 oficerów i 3437 żołnierzy, znalazła się w miejscowości Samekh na terytorium Palestyny na terenach znajdujących się pod kontrolą wojsk angielskich, gdzie została uroczyście przyjęta przez Brytyjczyków.
Brygada została skierowana do obozu w Latrun, gdzie systematycznie otrzymywała nowe uzbrojenie i wyposażenie brytyjskie. Kończono tam również szkolenie brygady. Zakończenie dostaw wyposażenia nastąpiło dopiero jesienią 1940. W dniach od 1 do 7 października 1940 większość oddziałów brygady skierowano do Egiptu, gdzie w rejonie wioski Dikheila na zachód od Aleksandrii rozbudowała pozycje obronne na 10 kilometrowym odcinku od jeziora Maryut do wybrzeża morza. Także osłaniała linie komunikacyjne oraz pilnowała obozów jenieckich. Podlegała operacyjnie dowództwu 6 Australijskiej Dywizji Piechoty i dowództwu wojsk brytyjskich w Egipcie.